Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2934 K.2019/7490

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerine görülmemiştir.

Ancak;

1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hükümden sonra 02/11/2017 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Göçmen kaçakçılığı suçunun niteliği ve korunan hukuki yararı dikkate alındığında, göçmenlerin suçun yasal mağduru olmaması, suçun konusunu oluşturmaları nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının mümkün olmaması,

3- Kabule göre de;

a- Temel cezanın belirlenmesinde, suçun işleniş biçimi, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, olayın meydana geliş şekliyle göçmen sayısı dikkate alınarak teşdiden uygulama yapılması gerekirken alt hadden çok az bir miktar uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

b- Suçta kullanılan teknenin niteliği, taşınan göçmen sayısı, taşınma biçimi, gidilmek istenen mesafe, hava şartları ile teknede can yeleği ve işaret fişeği gibi kurtarmaya yönelik ekipmanların olup olmadığı gibi hususlar dikkate alınarak, sanıklarıın eylemlerinin göçmenlerin hayatı bakımından bir tehlike oluşturup oluşturmadığı yönünde mahkeme tarafından bir değerlendirme yapılmaması,

c- TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası yerine 2 yıl 19 ay 22 gün hapis cezası olarak hesaplanmak suretiyle eksik tayin edilmesi,

d- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir." hükmü karşısında, her bir sanığa düşen yargılama giderinin 20 TL'den az olması nedeniyle Hazine üzerine bırakılması yerine sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

e- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,