Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2937 K.2019/6658

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Oluşa uygun mahkeme kabulüne göre, sanığın Türk vatandaşı olan kişileri Türkiye’den kendi pasaportlarını kullanarak yasal yollarla Mısır’a göndermesi ve buradaki tanıdıkları vasıtasıyla kaçak yollarla İsrail ülkesine göndermek istemesi biçiminde iki aşamalı olarak gerçekleştirdiği eyleminde, ilk aşama olan ..., ..., ... ile ... isimli kişilerin Türkiye’den ayrılmaları sırasında bu kişilerin yurt dışı çıkış işlemlerinde yasal olmayan bir durumun söz konusu olmaması nedeniyle,

TCK'nın 79/1-b maddesinde düzenlenen “bir Türk vatandaşının kanuni olmayan yollardan yurt dışına çıkarılması” biçimindeki seçenek davranışın gerçekleşmediği ancak eylemin ikinci aşaması olan Türk vatandaşı olan dört kişinin Mısır ülkesinden İsrail ülkesine kaçak yollarla gönderilmek istenmesi durumunda bu suçun işlenmesi mümkün ise de, eylemin yurt dışında gerçekleştirilmiş olması nedeniyle yargılama yapılabilmesi TCK’nın 13/2. maddesi uyarınca Adalet Bakanı'nın talebine bağlı olduğu halde bu talep alınmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) TCK'nın 79/1. maddesi uyarınca, göçmen kaçakçılığı suçunda hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkması,