Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/2939 K.2019/5662

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri ve eklentilerine, rıza dışı girilmesi ya da rızaya dayalı olarak girilse dahi, rızanın ortadan kalktığı andan itibaren makul bir sürede bu yerin terk edilmesi gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda ise sanığın, katılanın komşusu olduğu, katılanın yaptırmış olduğu su tesisatı sebebi ile evinde oluşan zararı anlatmak için katılan ile görüşmek üzere yukarı çıktığı, katılanın sanıktan söz konusu iş yerinden çıkmasını istedikten sonra makul bir süre bekleyip beklemedikleri araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

Sanığın, katılanın yaptırmış olduğu su tesisatı sebebi ile evinde akıntı oluştuğu ve mazeretini bildirmek amacıyla yukarı çıktığını ifade etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,