KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2017/5711 E., 2019/6665 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması
- Hükümler
- Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresine, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası isteği hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;
Gerekçeli karar tebliğinin, müştekinin bildirdiği son adres yerine başka bir adreste Tebligat Kanunu 21/1. maddesine göre yapıldığı anlaşılmakla, müşteki ...’in temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulüne, temyiz talebinin reddine ilişkin Yerel Mahkeme ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek, başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Duruşmada davaya katılmak istediğini bildiren müşteki ...’in katılma isteği hakkında karar verilmeyerek, CMK'nın 238/3. maddesine aykırı davranılmış ise de; CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müştekinin katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek, yapılan incelemede;
Sanıklara atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, süreç içinde gerçekleştiği anlaşıldığından katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2017/5711, K. 2019/6665, 3 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama