Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/7378 K.2018/5317

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

A- Sanıklar ..., ..., ..., ...'a yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların, mağdurlara yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki mahkum olan sanıklara bölündüğünde terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL altında kalan 82 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ... ve müdafilerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnamaye uygun olarak, “ 82 TL yargılama giderinin kamu üzerine bırakılması” biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanık ..., ..., ..., ..., ...'ın suça konu otel ve gazinoda çeşitli görevlerde bulunup bilerek fuhşa aracılık ettiklerinin savunma, tanık beyanları, iletişimin tespitine dair kayıtlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamıyla anlaşılması karşısında, bu beyan ve tutanaklar tartışılıp, neden itibar edilmediği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

2- Sanık ...'a ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede bir defa uygulanması talep edilen TCK'nın 227/2. maddesinin üç kez uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık ...'ın, mağdurlara yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmaması,

4- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki mahkum olan sanıklara bölündüğünde terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL altında kalan 82 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanık ...'dan tahsiline karar verilmesi,