Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2089 K.2019/14976

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tanık ...’nun ‘müşteki sanıktan işyerini terketmesini istedi, sanık işyerini terkettiği esnada ise polisleri çağırdı ve sanığın dışarı çıkmasını kepengi indirerek engelledi, sanık dışarıya çıkmama konusunda direnmedi’ şeklindeki anlatımından sonra katılanın beyanı alınıp beyan üzerine, mahkemece soru sorulunca tanığın bu kez, katılanın sanığa iki kez dışarı çıkmasını söylemesine karşın sanığın çıkmaması üzerine katılanın kepengi indirdiğine ilişkin anlatımı karşısında, mahkemece tanığın hangi beyanına ne şekilde üstünlük tanındığı açıklanmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Dosya içerisindeki uzlaşma teklif formunun sadece tanık ...’na yönelik kasten yaralama suçu yönünden tanzim edilmiş olması karşısında, TCK’nın 116/2 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,