Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/1120 K.2020/224

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanması ve 01/01/2013 tarihli yapı tatil zaptında mimari projeye aykırı olarak binaya ait otopark olarak gözüken yerin işletmeye dahil edilerek kullanıldığının tespit edilmesi karşısında,

mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, yapı tatil zaptında belirtilen değişikliklerin binanın taşıyıcı sistemini etkileyip etkilemediği, alan kazanma niteliğinde olup olmadığı bu kapsamda TCK'nın 184/1. maddesi kapsamında bina niteliğinde bulunup bulunmadığı hususlarında teknik verilere dayalı rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,