Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/2895 K.2020/7882

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- TCK’nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramı "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

24/10/2013 tarihli yapı tatil zaptı ve bilirkişi raporunda “çatı arası olarak gösterilen ortak alanın taşınmaz alanına dahil edildiği, çatı örtüsünün yükseltilmesine devam edildiği ve projeye aykırılıkların tam olarak giderilmediğinin” belirtilmesi ve sanığın taşınmazı bu haliyle müteahhitten satın aldığı yönündeki savunması karşısında;

dava konusu taşınmazda ruhsata aykırı yapıyı yaptıran kişi veya kişilerin araştırılarak hakkında suç duyurusunda bulunulup, yapılacak soruşturma neticesinde dava açıldığı takdirde her iki davanın birleştirilip, tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi,