Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/3446 K.2006/4219

Dava dilekçesinde eski hale getirme ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'ün dava konusu anataşınmazda tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan 3 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu ve bu yerin tapudaki niteliğine aykırı olarak "... İnşaat ve Mühendislik bürosu" olarak kullandığını ileri sürerek bu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasının önlenmesine, eski hale getirilmesine ve tahliyesine karar verilmesini istemiş, mahkemece dava konusu yerin 634 Sayılı Yasanın 24. maddesinin ikinci fıkrasında sayılan yerlerden sayılamayacağı ve davacının sözkonusu anataşınmazda bağımsız bölüm maliki bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda hüküm kurulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen tutanaktan, davacının dava konusu anataşınmazda 6, 40 ve 51 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olduğu dava konusu anataşınmazda kat irtifakı kurulduğu anlaşılmaktadır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrasına göre anataşınmazın kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde işyeri açılabilmesi tüm kat maliklerinin oybirliği ile verecekleri bir kararla mümkündür. Somut olayda dava konusu edilen ve tapuda mesken olan anataşınmazın 3 numaralı bağımsız bölümünün işyeri olarak kullanılabilmesi için tüm kat maliklerince oybirliğiyle alınmış böyle bir karar bulunmamaktadır. Dava konusu bağımsız

bölümün davalı tarafından işyeri olarak kullanıldığı, buraya davalının işçileriyle taşaronların gelip gittiği ve ayrıca tabelasının da bulunduğu keşifte dinlenen tanık anlatımlarıyla kanıtlandığı anlaşılmakla davanın kabulüne ve işyeri olarak kullanılan mesken nitelikli 3 No.lu bağımsız bölümün eski hale getirilmesine, bunun için davalı yana Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi hükmü uyarınca uygun belli bir süre verilmesine, bu bağımsız bölümü doğrudan malik değil de başka bir kişi kullanmakta ise ve tanınan süre içinde meskene dönüştürmemesi durumunda onun da tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.