Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/9494 K.2007/412

Dava dilekçesinde, kiracı şirketin tahliyesi ve kira akdinin feshi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılar ... ve ...'nın tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan 7 adet bağımsız bölümünü davalı ... Eğitim ve Basın Yayın Limitet Şirketine kiraladıklarını, Şirketin de bu bağımsız bölümleri Birey Dershanesi adı altında işyeri olarak kullandığını ... sürerek davalılar arasındaki kira sözleşmesinin feshi ile şirketin 12, 13, 14, 15, 17, 18 ve 19 nolu meskenlerden tahliyesini istemiş; mahkemece, tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümlerin kat maliklerince oybirliğiyle alınmış karar olmadıkça işyeri olarak kiraya verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı bağımsız bölüm malikleri ile davalı şirket arasındaki kira sözleşmesinin feshine ve şirketin dava konusu bağımsız bölümlerden tahliyesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bağımsız bölümlerin bu niteliğine uygun kullanılmasını sağlamak amacıyla Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılmış bulunan bu dava, kiracı-kiralayan arasındaki bir tahliye davası niteliğinde olmadığından, işyeri (dersane) olarak kullanıldığı belirlenen dava konusu bağımsız bölümlerin davalılarca meskene dönüştürülmesine,

bunun için kendilerine belli ve uygun bir süre verilmesine, bu süre içerisinde gereğinin yerine getirilmemesi durumunda davalı kiracı şirketin bu bölümlerden tahliyesine hükmedilmesi gerekirken, doğrudan tahliyeye karar verilmiş bulunması,

2- Kira sözleşmesi, kiralayanla kiracı arasında düzenlenen ve bunlar arasında hak ve yükümlülükler doğuran bir bağıt olup, bu sözleşmeyi ancak buna taraf olanlar feshedebilir veya mahkemeden feshini isteyebilir. Somut olayda sözleşmenin tarafı olmayan kat malikinin, Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrasına dayanarak açmış bulunduğu bu davada, davaya konu edilen bağımsız bölümlerin malikleri olan davalılar ile onların kiracısı davalı Şirket arasındaki kira sözleşmesinin feshini isteyemeyeceği gözetilmeden, bu konuya ilişkin istemin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.