KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/2702 E., 2012/3394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dosyaya geri çevirme kararı sonrası gönderilen ... İl Özel İdaresi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğünün 07.03.2012 tarihli yazısında davalı için dava konusu parsel yönünden maden (kum-çakıl) işletme ruhsatı verildiği bildirilmiş olmakla; bu ruhsatın kapsadığı alandan fiilen kum çakıl çıkartılıp çıkartılmadığı, gerekirse maliye ve sigorta kayıtları getirtilip dava konusu parsel üzerinde kum çakıl işletmeciliği yapılıp yapılmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra, yapıldığı tespit edildiği takdirde kum çakıl ocağı olarak kullanılması halinde getireceği net gelir yöntemine uygun olarak hesaplama yapılması gerekirken, eksik inceleme ile tarım arazisi olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,
2-Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde karpuz ürününün üretim giderinin 1369 TL olduğu bildirilmesine karşın 1540 TL üzerinden değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,
Doğru görülmemiştir.
Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen maddeler doğrultusunda ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu ve veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/2702, K. 2012/3394, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama