Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/5994 K.2012/8448

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 38.734,29 Sterlin, 57.546 Dolar ve 10.822.586.000 TL alacağın %50 fazlası ve yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

1-Davalı ... vekilinin temyizi yönünden; Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, temyiz dilekçesi davalı vekiline 03.02.2012 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 20.02.2012 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş, temyiz harcı da bu tarihte alınmıştır. Bu durumda 10 günlük temyize cevap süresi geçmiş bulunduğundan HUMK'nun 433. maddesine aykırı olan temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 2-Davacı tarafın temyizi yönünden; Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'in ...

Fen-Edebiyat Fakültesi Matematik Bölümü Topoloji Ana Bilim Dalında araştırma görevlisi iken 2457 Sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca master ve doktora eğitimi için ... ve ...'ya gönderildiğini, bu işlemlerden evvel davalıdan taahhütname alındığını, davalının eğitimini tamamlayamadığını, diğer davalıların da ilgili taahhütnamede kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğunu belirterek davalıya yapılan masraflar toplamı olan 38.734,29 Sterlin, 57.546,00 Dolar ve 10.822.586.000 TL yurt içi aylık giderinin % 50 fazlasıyla sarf tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş,

mahkemece alınan bilirkişi raporunda davalının ...'deki master eğitimini başarıyla tamamladığı, bu nedenle master eğitimi için vermiş olduğu 01.12.1993 tarihli taahhütnameyi ihlal etmediği, ...'deki eğitim içi yapılan masraflar tutarı olan 38.734,29 Sterlinin geri alınamayacağı belirtilmiş, mahkemece bu rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin, özellikle davalı ... tarafından verilen ...

Noterliği'nin 01.12.1993 tarih ve 29135 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş taahhüt senedinin incelenmesinde; yükümlünün, “dış ülkelerde ödenek alarak öğrenimde bulunduğu sürenin iki katı mecburi hizmet yapmak üzere görev almayı” taahhüt ettiği ve ihlali halinde “Üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü tarafından benim için yapılmış olan bütün masrafların (Türk Lirası ve döviz olarak) her biri için ödeme tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek kanuni faiz vesair vergi ve kanuni ödemelerle birlikte ... ödeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim.” şeklinde yükümlülük altına girdiği anlaşılmıştır.

Davalının serbest iradesi ile davacı üniversiteye böyle bir taahhüt senedi vermesini yasaklayan yasal bir düzenleme olmadığı gibi, lisansüstü eğitimi yapması için kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davalıyı bağlar niteliktedir.

Davalı ... master eğitimini tamamlayarak doktora eğitimine başlamış ancak, doktora eğitiminde başarısız olması ve master eğitiminden dolayı yükümlü olduğu mecburi hizmetini yapmamış olması nedeniyle taahhüdünü ihlal etmiştir. Davada davacı kurum, taahhüt kapsamında yapılan harcamaların tahsilini istemektedir.

Mahkemece, taahhüt ve kefalet senedi kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve davalılardan istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken master eğitimi döneminde yapılan masraflar tutarı olan 38.734,29 Sterlinden sorumlu olmayacağı yönündeki bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak;

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 08.07.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 Sayılı "Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa"nın 2. maddesi ile 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmü ile 25.02.2011 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6111 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un Geçici 4. maddesi hükümlerinin somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.