Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/9630 K.2012/9916

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; 2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün münavebeye alınacak ürünler için değerlendirme yılına ilişkin ortalama verilerin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, dosyada bulunan 2009 yılı gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü verilerine göre buğdayda ortalama satış fiyatı 0,45 TL iken 0,57 TL; ortalama gider verimin 0,39'u olduğu halde 0,32'si, samanda ortalama verim 219 kg olduğu halde 250, ortalama gider verimin 0,07'si olduğu halde 0,05'i, ortalama satış fiyatının 0,15 TL olduğu halde 0,2 TL, yer fıstığında ortalama verim 429 kg iken 430 kg gideri verimin 1'i olduğu halde 0,75, yer fıstığı sapının verimi 236 kg olduğu halde 350 kg,

ortalama satış fiyatının 0,17 TL olduğu halde 0,25 TL alındığı anlaşıldığı halde mahkemece yönteme aykırı biçimde bedel tespiti yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.