Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/10206 K.2013/12333

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü veri cetvelinde; buğday ürününün dekar başına ortalama verimi 475 kg ve üretim gideri 159,90 TL olarak bildirildiği halde hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda gerekçesi gösterilmeden sırasıyla 500 kg ve 161,40 TL alınması suretiyle bedel tespit edilmesi,

2-Taşınmazın şehir merkezine, kara ve demir yollarına, ürün toplama merkezlerine yakın olması gibi nedenler tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %20 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %40 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın tamamı 14448,72 m² olup, bunun 3989,71 m²'sinin kamulaştırıldığı ve geriye 10459.01 m²'lik bir alanın kaldığı anlaşılmıştır. Arta kalan kesimin yüzölçümü, geometrik şekli ve tarımsal bütünlüğü dikkate alındığında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda tarımsal üretim imkanının azalması gerekçe gösterilerek %10 oranında değer kaybı verilerek bedel belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.