Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/12615 K.2013/13573

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas teşkil eden bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal olarak alınan 9808 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geri çevirme kararıyla dosyaya getirtilen resmi satış senedine göre 16.09.2010 tarih ve 1935 sayılı Encümen Kararına istinaden Karşıyaka Belediyesince satıldığı ve 07.10.2010 tarihinde resmi satış sözleşmesinin yapıldığının anlaşılmasına karşın, bilirkişi raporunda satış tarihinin 16.09.2009 alınarak endekste hata yapılmış olması,

2-2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre 2011 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 157,86 TL, emsal alınan 9808 ada 1 parselin değeri ise 105,93 TL dir.

Buna göre dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazdan daha değerli olduğu, buna göre en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması,