Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/12716 K.2013/16239

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti, nafaka ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalı ... Hüseyin ile evlilik dışı ilişkisinden küçük Efehan'ın olduğunu ancak davalının çocuğu tanımadığını ileri sürerek Efehan'ın babasının davalı ... Hüseyin olduğunun tespiti ile nafaka, doğum giderleri ve manevi tazminata karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava, Türk Medeni Kanununun 301 ve devamı maddelerinde düzenlenen babalığın tespiti, nafaka, doğum giderleri ile manevi tazminat istemine yöneliktir. Davacı kadının manevi tazminat istemi Türk Medeni Kanununun 24. ve Borçlar Kanununun 49.(TBK 58.) maddesine dayanmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda babalık davalarında manevi tazminata ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır. Davacı kadının 50.000 TL. manevi tazminat talebi aile mahkemelerinin görevi kapsamında olmayıp, genel mahkemelerin görevi dahilindedir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden göz önüne alınır.

Mahkemece, davacıya manevi tazminat talebi yönünden nisbi harcın tamamlanması için önel verilmesi, verilen süre içinde eksik nisbi harç tamamlandığı takdirde bu talep yönünden ayırma kararı verilerek (genel mahkeme olan) asliye hukuk mahkemesi olarak tarafların tüm delillerini toplayıp birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, aile mahkemesi sıfatıyla işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.