Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/13281 K.2013/14300

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre arsa niteliğindeki taşınmaz malın değeri dava gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen 1650, 1683 ve 1777 nolu taşınmazların satış tarihleri el atılan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.04.2011 tarihinden sonraki bir tarih olduğundan bu emsallere göre değerlendirme yapılarak karar verilmesi,

2-Dava dilekçesinde taşınmaza yol olarak el atıldığı ve imar planında pazar yeri olarak belirlendiği belirtilerek taşınmazın tamamının bedeli talep edildiği halde 213 m²’lik bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmesine rağmen kalan kısım hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması,

3-Kamulaştırmasız el atma davalarının niteliği gereği bedelinin tahsiline karar verilen taşınmaz hakkında ilgili idare lehine tescil veya terkinine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekir.