Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/3897 K.2015/8048

Dava dilekçesinde, evlatlık ilişkisinin kaldırılması ve manevi tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı ve aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalıyı evlat edindiğini, ancak davalının evlatlık vazifelerini yapmadığını, davacıya da hayatı çekilmez kıldığını ileri sürerek evlatlık ilişkisinin kaldırılmasına ve 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun görevin belirlenmesi ve niteliği başlıklı 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasıyla birlikte manevi tazminat istemi yönünden 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak bu durum genel hükümler doğrultusunda manevi tazminat isteğinde bulunmaya engel değildir.

Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları ve hukuka aykırılığı belirtilmiş, 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 58. (Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49.) maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı, evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasıyla birlikte manevi tazminat talebinde de bulunmuş, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmiştir. Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler göz önüne alındığında; davacının davadaki manevi tazminat isteği, genel hükümlere dayanmakta olup, aile mahkemesinin görevine girmemekte, asliye hukuk mahkemesi görev alanı içinde kalmaktadır.

O halde davacının manevi tazminat talebi yönünden asliye hukuk mahkemesi görevli olduğundan aile mahkemesince manevi tazminat davasına bakma görevinin kendisine ait olmadığı kabul edilerek evlatlık ilişkisinin kaldırılması davasından tefrik edilip ayrı bir esas numarası üzerinden dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.