KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/13293 E., 2018/12641 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle.
20.02.2013 günü saat 15:50’de, Yarhasanlar Mah. 2312 Sok. No: 11/C sayılı yerde faaliyet gösteren sanığa ait TRENDY-1 isimli işyerinde yapılan denetim sırasında ele geçirilen 120 adet oyun DVD’si ile bir adet bilgisayar kasasına bağlı dahili hard disk içerisinde bulunan film dosyaları ile ilgili olarak sanık hakkında.
Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.06.2013 tarih ve 2013/219 Esas, 2013/336 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/13436 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan dosyanın incelenip mümkün olması halinde birleştirilerek, her iki eylemin aynı tarihte ve aynı mağdura yönelik olduğu da gözetilerek tek suç oluşturup oluşturmadığı yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/13293, K. 2018/12641, 28 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama