KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/13877 E., 2018/5649 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir.
Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi ... Meslek Birliği vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği (şikayetçi Bağlantılı Hak Sahibi ... Meslek Birliği (...) vekilinin .... Ltd.
Şti. ile arasında "üyelik ve yetki belgesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin, şikayet ve temsil haklarını adı geçen şirkete devrettiğine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeler ile .... Ltd.
Şti.’nin Türkiye'de hak sahipliği süresinin 3 yıl olup sürenin uzatıldığına ilişkin belgeleri dosyaya sunamadığı) gözetildiğinde, sanık hakkında şikayet yokluğu sebebiyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/13877, K. 2018/5649, 7 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama