KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/18252 E., 2016/17277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat, Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ,
1- Sanıklar hakkında 2004 sayılı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suçtan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanıklar hakkında 2004 sayılı Kanun'un 345/a ve 337/a maddelerinde düzenlenen suçlardan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;
İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, bu nedenle öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları temin edilerek karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
İİK'nın 337/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için şirketin kayıtlı olduğu yada farklı bir adreste ticari faaliyetine devam edip etmediğinin tespiti için kolluk araştırması yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de; dava ve cezanın İİK'nın 354.maddesinde düzenlenen sebeplerle düşeceğinin kararda gösterilmemesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/18252, K. 2016/17277, 4 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama