Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2545 K.2015/5259

5262 sayılı Organik Tarım Kanunu'nun 6/1.maddesine aykırılıktan dolayı aynı Kanun'un 12/1-g. maddesi uyarınca H.. Dış Tic. Ltd.

Şti hakkında 11.006,94 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Sultangazi Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 19/12/2011 tarihli ve 2011/62 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun kabulüne ilişkin Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/04/2012 tarihli ve 2012/11 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne dair Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2012 tarihli ve 2012/159 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/01/2015 gün ve 5424 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2015 gün ve KYB.2015-34076 sayılı

ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli şirket hakkında “H.. Organik Bebek Formülü (1)" markalı ürünün 18/08/2010 tarihli ve 27676 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürülüğe giren Organik Tarım Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğe aykırı olarak etiketlendiğinden bahisle idari yaptırım kararı düzenlenmiş ise de,

06/10/2011 tarihli ve 28076 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Organik Tarım Esasları ve Uygulanmasına ilişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 15. maddesi ile söz konusu yönetmeliğin geçici 1. maddesine eklenen 2. fıkrada "10/06/2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendine göre etiketlenen ambalajlama materyalleri,

ambalajlanan ürünün bu Yönetmelik hükümlerini karşılaması şartı ile 31/12/2012 tarihine kadar kullanılabilir" hükmünün yer aldığı ve idari para cezasına konu ürünlerin denetim tarihi olan 13/12/2011 günü itibarıyla eski yönetmeliğe uygun ambalajların kullanılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;