KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/28267 E., 2018/6563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,
“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,
2-)Telef ederek
3-)Kıymetten düşürerek,
4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,
5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;
Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde alacaklı banka adına rehinli bulunan ... plaka sayılı aracın yakalanması üzerine gidilen fiili haciz işlemi sırasında aracın muhtelif parçalarının eksik bulunması sanığın 02/05/2014 tarihli savunmasında ise “Suçlamayı kabul etmiyorum.
Araç zaten icra takibinden önce de çalışmaz durumdaydı. Koltuk döşemecisine olan borcum nedeni ile döşemeci koltukları aldı. Kesinlikle aracın değerini düşürmek için böyle bir yola başvurmuş değilim” şeklinde savunmada bulunması karşısında savunma doğrutusunda araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yetinilerek beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/28267, K. 2018/6563, 30 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama