Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/307 K.2015/48

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın ileri sürmüş olduğu başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki hüküm karşısında; 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı kanunla 6831 sayılı orman kanununun 91. maddesinde yapılan değişiklik de nazara alınarak eski ve yeni kanun maddesinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmak suretiyle saptanması ve her iki kanun maddesiyle ilgili uygulamanın denetime imkan verecek ve ayrıntılı şekilde kararda gösterilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,