Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/35298 K.2017/8802

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve bir kısım celselerde temsilcisi hazır bulunan Orman İşletme Müdürlüğünün vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı da gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek, yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 75 gün karşılığı olan 1500 TL yerine 125 gün karşılığı olan 2500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,