Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8778 K.2015/5963

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

18.03.2011 gün ve VDENR-2011-2128/26 sayılı vergi suçu raporunun 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek suçlarına ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın sadece sahte fatura düzenlemek suçundan verildiği, ancak 06.04.2011 gün ve 2011/8742 Esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna aykırı şekilde " 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak '' suçundan kamu davası açıldığı,

sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınıp, CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, İdareden, '' 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak '' suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,