Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8894 K.2016/215

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

I-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun cezası 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1 maddesinde on sekiz aydan üç yıla kadar hapis iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle anılan maddedeki suç için üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 31.12.2007 olarak belirlenen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının asgari haddinin 18 ay olup bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı kanun karşılaştırılması yapılmadan ve temel cezanın 3 yıl 6 ay hapis cezası olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan Kanun maddesinde düzenlenen azami haddin üzerinde belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,