KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/11502 E., 2018/5602 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Davanın Reddi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire.
15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, bu yükümlülüklere aykırı hareket edilip edilmediğinin farklı tarihlerde yapılan her bir şikayet açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekeceği,
sanıklar hakkında daha önce; aynı ticari işletme ile ilgili ve aynı icra dosyası kapsamında ticareti terk ettikleri iddası uyarınca yapılan şikayet nedeni ile beraat kararı verilmiş ve anılan karar kesinleşmiş dahi olsa, mevcut ilamın şikayet tarihi itibarı ile sanıkların yetkilisi oldukları ticari işletmenin terk durumunu ortaya koyduğu,
daha sonra ortaya çıkan yeni sebepler uyarınca yapılacak şikayetle ilgili yargılamada, şikayete konu suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği halde ilk kararın kesinleşmesinden yaklaşık olarak 2 yıl sonra yapılan şikayet uyarınca sanıklar hakkında CMK' nın 223/7 maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında davanın reddine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/11502, K. 2018/5602, 7 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama