Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/5604 K.2018/10446

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İİK’nun 89/4. maddesi, “Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir.

Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” şeklinde düzenlenmesi karşısında, üçüncü şahıs konumunda bulunan sanığın İİK’nın 338/1. maddesi uyarınca cezalandırılabilmesi için kendisine birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edilmesi zorunlu olup sanığa birinci haciz ihbarnamesi yerine yetkilisi olduğu iş yerine maaş haciz müzekkeresinin yazıldığı anlaşılmakla isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken borçlunun belirtilen tarihte sanığın iş yerinde çalışmadığı SGK’nın cevabi yazısından anlaşılmakla beraat kararı verilmiş ise de,

hüküm sonuç itibariyle doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.