Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/572 K.2017/9652

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’na muhalefet suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/08/2015 tarihli ve 2015/14191 soruşturma,

2015/9021 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kocaeli 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/09/2015 tarihli ve 2015/3248 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı’nın 05/01/2016 gün ve 94660652 -105-41-13496-2015-E.173/494 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01/02/2016 gün ve KYB.2016-15275 sayılı ihbarnamesi ile Daireye verilmekle okundu.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında. Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda şüphelilerin işletme belgesi almadan ve ... üyeliği bulunmaksızın, faaliyetlerinde birlik üyesi ...

Turizm Seyahat Acentasının ismini ve ...'ın logosunu kullanarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 62. maddesi kapsamındaki haksız rekabet suçunu işlediklerinin iddiası üzerine Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelilerin eylemine uygulanabilecek müeyyidenin idari para cezasına dönüştüğünden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, şüphelilerin facebook.com adlı sosyal paylaşım sitesi üzerinden tur ve paket turlar düzenleyerek haksız rekabet yaratacak şekilde kazanç elde etme şeklindeki eylemlerinin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.