Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/6499 K.2019/4906

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Dip kökler üzerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, ağaçların 2013/Aralık ayında kesilmiş olduğunun belirtilmesi, suç tutanağında ise ağaçların belirli zaman aralıklarıyla kesildiğine dair tespitin bulunmaması karşısında davaya konu ağaçların fasılayla kesilmediği ve eylemin tek olduğu kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası ertelendiği hâlde doğrudan hükmedilen gün karşılığı adli para cezasının, kısa süreli hapis cezası olarak yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,