Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/8504 K.2018/4230

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanıklar hakkında hüküm kurulmadığı halde, sanıkların gerekçeli kararda beraatlerine hükmedilmek suretiyle hükümlerin karşılaştırılması,

B)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)İİK'nın 351. maddesindeki, şikayetçinin şikayet dilekçesinde veya beyanında gösterdiği delillerle bağlı olduğuna yönelik düzenleme çerçevesinde şikayet dilekçesi incelendiğinde; şikayetin İİK'nın 345/a maddesindeki sermaye şirketlerinin iflasını istememek kapsamında yapıldığı, İİK'nın 337/a maddesindeki ticareti terk etmek suçundan dolayı yapılmış bir şikayetin bulunmaması karşısında, şikayet dilekçesiyle bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, şikayete konu edilmeyen İİK'nın 337/a maddesinde ticareti terk suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2) İİK'nın 351. maddesindeki, sermaye şirketlerinin iflasının istememek suçunun oluşabilmesi için aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK'nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlarda getirtilerek, şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları da esas alınarak karşılaştırılmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,

Kabule göre de;

1- Borçluya ödeme emrinin 26.11.2013 tebliğ edildiği ve takip kesinleşmeden 30.10.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen suçun yaptırımının "üç aydan bir yıla kadar hapis cezası" olarak öngörüldüğü gözetilmeksizin ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi,

3-Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,