Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/9897 K.2019/5513

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın, yangın başladığında zaman kaybetmeksizin orman ihbar hattını arayarak yangını söndürmeye çalıştığının anlaşılması ve tanık ...’ın bu hususu doğrulaması karşısında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 110/3-2. cümlesi uyarınca sanığın yangının söndürülmesine ve etkilerinin azaltılmasına yönelik çabaları nedeniyle hapis cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığa; 2.554,81 TL'den ibaret gerçek zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nun 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği hâlde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın,mahkemece, bildirilmeyen gerçek zararı sanığın “zararı karşılamadım, karşılayabilecek maddi durumum yoktur” biçimindeki beyanı ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,