Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3012 K.2019/1037

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Dava konusu yerin, orman kadastrosu kesinleşmiş yer olması nedeniyle, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanmaması,

2- 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinde; “Bu Kanun'un 3 üncü maddesiyle orman rejimi altına alınan yerlerde ve 23, 24, 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı ve milli park olarak ayrılmış ormanlarda, ormanlara mütaallik suçları işleyenlerin müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur” düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu düzenleme nitelikli hallerde ve ağırlaştırıcı neden uygulamalarında bağımsız yaptırımlara ya da belirlenen cezalar üzerinden "bir kat artırılır, iki kat artırılır" şeklinde artırım oranlarına işaret eden Türk Ceza Kanunu'nun sistematiğinden farklı olduğu gibi, 6831 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 93. maddesinin 2. fıkrasında "ceza bir kat artırılır" şeklinde hüküm altına alınan cezanın artırım suretiyle hesaplanması biçiminden de farklıdır.

6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinde "müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur" denilmek suretiyle iki misli ile artırım oranına işaret edilmemiş, sadece hükmolunacak sonuç ceza belirlenmiştir.

Düzenlemede “iki misli artırılır” ya da “iki katı artırılır” şeklinde bir ibareye yer verilmeyerek cezaya iki misli hükmolunacağı belirtilmek suretiyle, artırım miktarının matematiksel olarak bir kat olacağı, diğer bir anlatımla cezanın iki katına hükmolunacağı irade edilmiştir. Buna göre sözü edilen Kanun'un 111. maddesi uyarınca uygulama öncesi belirlenen ceza iki ile çarpılacaktır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.12.2014 gün ve 2013/7-800 Esas ve 2014/545 Karar sayılı kararında açıklanıp Dairemizce de benimsenen içtihadına göre, sanık hakkında milli park alanında işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle hüküm kurulurken, 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesinin uygulanması ile verilen 6 ay hapis cezasının, 111. maddesi gereğince iki misli olarak uygulanması ile 12 ay hapis cezası hesaplanması gerekirken, Kanun maddesine yanlış anlam verilerek hatalı uygulama ile 18 ay olarak hesaplanması ve buna bağlı olarak da hapis cezasının 12 ay yerine 18 ay olarak fazla tayini,

4) TCK'nun 53/1.maddesinde belirtilen yoksunluklarla ilgili olarak çelişkili kararlar verilmesi,

5) Suça konu yerde bulunan tesis niteliğindeki bordür taşlarının müsaderesine karar verilmemesi,