Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4583 K.2017/9870

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında özel evrakta sahtecilik suçları yönünden açılan kamu davalarında vasıf ve niteliğindeki değişiklik sonucu 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçu nedeniyle hüküm kurulduğu, ancak sanıklardan ... hakkında ayrıca 12 ayrı eylemi nedeniyle, toplamda 9 kez ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesiyle, 5 ayrı iddianame ile açılan kamu davalarına dair hiçbir hüküm kurulmadığı, ancak zamanaşımı süresi içinde sanık hakkında mahkemece bu suçtan dolayı hüküm kurulabileceği değerlendirilmiştir.

Dava ve duruşmadan haberdar edildiği halde, kamu davasına usulen müracaatla katılan sıfatı kazanmayan şikayetçi Türk Telekom (Avea İletişim Hizmetleri) A.Ş.'nin hükmü temyiz hakkı bulunmadığı, öte yandan 15.07.2015 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 28.09.2015 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği,

O Yer Cumhuriyet savcısının, 03.06.2015 tarihli gerekçeli kararı, bir aylık yasal süre geçtikten sonra 08.07.2015 tarihinde temyiz ettiği,

Katılan ... vekilinin, hükmü sadece vekalet ücreti yönünden süresinde temyiz ettiği,

Ancak;

14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde “hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000 Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı” şeklinde yapılan değişiklik ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen “bölge

adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklindeki geçici 2. maddesi göz önünde bulundurulduğunda, 14.04.2011 tarihinden sonra doğrudan hükmolunan 3.000 Türk Lirası dahil adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu,