Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5191 K.2018/1228

Yerel Mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1219 sayılı Kanun'un 25. maddesi; "Diploması olmadığı halde , menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile , hasta tedavi eden veya tabip ünvanını takınan şahıs iki yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre, Kanun'un 25. maddesindeki suçun maddi unsurları "Menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile diplomasız olarak hasta tedavi etmek veya tabip ünvanını takınmak"tır.

Bu açıklama uyarınca somut olaya gelince;

Sanığın güzellik salonu olan işyerinde 25/01/2013 tarihinde belediye zabıta ekipleri ve Beyoğlu Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğü yetkililerince yapılan denetimde, işyerinde bulunan odalardan birinde 93/42/EEC sertifikalı IPL cihazı bulunduğunun ve bu odanın epilasyon odası olarak kullanıldığının sabit olması karşısında, Yerel Mahkemece IPL cihazının lazer özelliğinin bulunup bulunmadığı,

lazerli epilasyon işleminin hasta tedavi etmek olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususlarında içerisinde dermatoloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınması ve Danıştay 10. Dairesi'nin 07.09.2009 gün ve 2009/5600 esas sayılı kararı ile yürütmesi durdurulan "güzellik uzmanlarının tedavi amaçlı olmayan IPL cihazlarını kullanabileceğine" dair Sağlık Bakanlığı'nın 31.12.2008 tarih ve 49395 sayılı genelgesiyle ilgili davanın akıbetinin araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,