Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2561 K.2019/10765

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na muhalefet eyleminden dolayı ... hakkında Mardin Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 07/08/2017 tarihli ve 09 sayılı kararı ile uygulanan 16.058,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kısmen kabulü ile 6.058,00 Türk liralık kısmının iptali ile idari para cezasının 10.000,00 Türk lirası olarak uygulanmasına ilişkin Midyat Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/1546 Değişik İş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Mardin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/3166 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet

Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 13741 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 gün ve KYB-2018-18041 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede; Midyat Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin eyleminin 5996 sayılı Kanun’nun 21/5. maddesine aykırılık niteliğinde olduğu, anılan Kanun’un 40. maddesinin d bendinde “...21/5. maddesine aykırı hareket edenlerin 10.000,00 Türk lirası idari para cezası verilir” hükmünün bulunduğundan bahisle, idarenin kanunda belirtilen ceza miktarının üzerine çıktığı gerekçesi ile idari para cezasının 6.058,00 Türk liralık kısmının iptaline karar verilmiş ise de;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/7. maddesinde yer alan “İdarî para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu suretle idarî para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz.

Bu fıkra hükmü, nispi nitelikteki idarî para cezaları açısından uygulanmaz.” şeklindeki yasal düzenleme uyarınca, idari para cezalarının yeniden değerlendirme oranında arttırılarak uygulanacağı, itiraza konu idari para cezasının da 5996 sayılı Kanun'da öngörülen 10.000,00 Türk lirasına ilişkin miktara 213 sayılı Kanun’un Genel Tebliği Ekinde yer alan tabloda yer alan yeniden değerleme oranlarının uygulanması neticesinde tespit edilerek uygulandığı nazara alınarak,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;