Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/2965 K.2019/12110

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın işgal ve faydalanmada bulunduğunun ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı kanunla değişik 112. ve 113. maddelerine göre tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın 11/03/2015 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken 114. maddeye göre ağaçlandırma gideri masraflarının dikkate alınarak katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-)Suça konu yerde dikili 5 adet zeytin fidanının müsaderesi hakkında karar verilmemesi,

2-)Sanığın 11.03.2015 tarihli celsede lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğu ve bu talebin TCK'nin 52/4. maddesindeki adli para cezasının taksitlendirilmesi hükümlerini de içerdiği dikkate alınarak, adli para cezasının taksitlendirilip taksitlendirilmeyeceği husunda olumlu veya olumsuz karar verilmesi