Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/343 K.2018/7827

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12135 Esas sayılı dosyasında borçlu İsmail Sinan Bakırcı hakkında icra takibi yapıldığı, borçlunun çalıştığı Bakırcılar Halı Mobilya ve Dekorasyon Ltd. Şti.'nin iki ayrı adresine maaş haczi müzekkeresi gönderildiği, tebligatların iade edilmesinden sonra katılanın harici yaptığı araştırma ve tebliğ memurunun araştırması sonucu tespit edilen... Gürpınar/Büyükçekmece adresine çıkartılan tebligatın da sanığın "bu adresin Özmina Ltd.

Şti. isimli şirkete ait olduğunu, kendisinin bu şirkette sigortalı çalışan olduğunu, tebligatı almayacağını" beyan etmesi sebebiyle iade edildiği, sanığın maaş haczi müzekkeresi gönderilen Bakırcılar Halı Mobilya ve Dekorasyon Ltd. Şti.'nin ortağı olduğu, 01.03.2013 tarihli haciz sırasında tebligata konu adreste Bakırcılar Halı Mobilya ve Dekorasyon Ltd.

Şti.'ne ait vergi levhaları, faturalar ve imza sirküleri bulunduğu, sanığın ortağı olduğu şirketin adresiyle ilgili tebliğ memuruna açıklayıcı şekilde beyanda bulunmadığı ve ortağı olduğu şirkete gelen maaş haczi müzekkeresine ilişkin tebliğ evrakını almadığının anlaşılması karşısında.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 54/2. maddesinde tanımlanan "Kendisine yapılması gereken tebligatı almayan muhatap ile muhatap adına tebligatı kabule mecbur olup da tebligatı kabul etmeme" suçunun unsurlarının gerçekleşmesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,