Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6292 K.2018/12893

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde kesilen orman emvalinin yakacak nitelikli, hüküm bölümünde ise yapacak nitelikte olduğu belirtilerek çelişkiye neden olunması,

2-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanık hakkında tayin olunan gün adli para cezasının TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sırasında yapılan hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması ve bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

3-Hükmün 5. fıkrasında sanığın neticeten ''1580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi yazıldıktan sonra, 6. fıkrasında ''sanığa verilen 1620 TL adli para cezasının'' ibaresi yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

4-5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaı müesesine yer verilmemiş olmasına göre, doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-Hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte hükmolunan adlî para cezasının, hapis cezası ile birlikte temyize tâbi olduğu hususu dikkate alınmadan; hüküm fıkrası parçalara ayrılarak doğrudan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğundan bahisle yanılgıya neden olunması,

6-Suça konu orman emvalinin müsaderesi hususunda herhangi bir karar verilmemesi,