KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/15594 E., 2019/9877 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2014 tarihli 2013/521 Esas ve 2014/8 Karar sayılı dosyasında suça konu gümrük kaçağı sigaraların sanık ... tarafından temin edildiği kabul edilerek söz konusu dosyada sanık olan ... ve ...'ın beraatine ve işbu dosyada sanık ... hakkında da suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2015/19412 Esasında kayıtlı Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2014 tarihli ve 2013/521 Esas, 2014/8 Karar sayılı dosyasının akibeti araştırılarak bozulmasına karar verilmesi halinde hukuki ve fiili bağlantı nedeniyle işbu dava dosyası ile birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. Sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
2)Suç tarihi itibarıyla uygulanması gereken 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında TAPDK’nin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/15594, K. 2019/9877, 24 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama