KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/16425 E., 2019/15497 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
468 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
I-Gümrük kaçakçılığı suçlarında korunan hukuki yarar; devletin egemenlik hakkının bir kısmı olarak ortaya çıkan kendi milli sınırları dahilindeki her türlü eşya giriş ve çıkışını kontrol etme ve düzenleme yetkisinin ihlalidir. Anılan fiiller ile devletin söz edilen egemenlik hakkının ihlali ile birlikte devletin vergilendirme hakkı ve mali yararlarını da ihlal ettiği kuşkusuzdur.
Verginin ise devletin kamu hizmetlerini finanse etmek için toplumu oluşturan kişilerden zorunlu olarak alınan ekonomik değerler olduğu nazara alındığında gümrük kaçakçılığı suçlarının vergi kaybına sebep olması sonucu, kamu hizmetlerinin finansmanında güçlükler doğuracağı muhakkaktır. Bu itibarla, gümrük kaçakçılığı suçlarının mağdurunun da devletin yürüttüğü kamu hizmetlerinden yararlanan bireylerden oluşan toplum olduğu cihetle;
UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında 13.08.2013 tarihinde işlediği aynı suç nedeniyle açılan İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/55 E. sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nda 2015/378432 E. Sayısı ile kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında;
Anılan dava ile iş bu dava birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı, aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
II-Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçen gümrük kaçağı sigaralar yönünden 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca ceza tayini gerekirken ; yazılı şekilde 6545 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10. ve 3/10-son maddeleri uyarınca hüküm tesisi,
III-Kabule göre de;
a-Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10 ve 3/10-son maddeleri ve TCK'nin 62. maddesi uygulanarak hüküm kurulurken adli para cezasının eksik tayin edilmesi,
b-24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
c- Suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde bilirkişi tayin edilerek, sanığa sebep olmadığı bilirkişi ücretinin yükletilmesi,
d-Dosya içerisinde bulunan 17.02.2014 tarihli tutanaktan, ele geçirilen kaçak sigaranın numune dışındaki kısmının imha edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; ele geçirilen sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi,
e-Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 54/4. maddesi yerine TCK'nin 54/1. maddesinin gösterilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/16425, K. 2019/15497, 12 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama