Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/2934 K.2019/6183

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın 146 karton bandrolsüz sigara bulundurmaktan ibaret eyleminin suç eşyasının miktarı ve suçun işleniş biçimine göre teşdit uygulanmasını gerektirmediği gözetilmeyip fiili bakımından orantılılık, adalet ve nasafet kurallarıyla bağdaşmayacak şekilde ve alt hadden verilen hapis cezası ile aynı gerekçelerle hükümde çelişki oluşturacak şekilde adli para cezasında teşdit uygulamak suretiyle sonuçta fazla ceza tayini,

2)Suç tarihi itibarıyla uygulanan 5607 sayılı Kanun uyarınca davaya katılma hakkı bulunmayan TAPDK’nun davaya katılmasına ve ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4)Suça konu eşyanın müsaderesine 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesine göre karar verilmesi gerekirken 5607 sayılı Kanun'un 10. maddesi yollamasıyla karar verilmesi,