Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/29492 K.2019/12753

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 50/1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmişken, gerekçeli kararda sanık hakkında TCK’nin 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması,

2) Sanığın 23/01/2018 tarihli celsedeki savunmasında, Dairemizin 12/12/2016 tarihli, 2015/13462 E, 2016/23331 K sayılı kararı ile bozulmasına karar verilen önceki hükümde yer alan 500 TL adli para cezasını ödediğini, bu nedenle ön ödemeyi yapmadığını belirttiği, temyiz dilekçesi ekinde de sanığa gönderilen önödeme ihbarının tebliğinden önceki zaman dilimine tekabül eden 29/03/2017 tarihli ödeme makbuzu sunduğu, öte yandan TCK'nin 75/1-b-c maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının karşılığı olarak her gün için 30 TL üzerinden hesaplama yapılması,

adli para cezası bakımından ise anılan Kanun'un 52/2. ve 75/1-a maddeleri birlikte değerlendirmek sureti ile adli para cezasının alt sınırının karşılığı olarak her gün için 20 TL üzerinden hesaplama yapılarak önödeme miktarının belirlenmesi gerekirken, para cezasının alt sınırının karşılığı olarak her gün için 30 TL üzerinden hesaplama yapılmak sureti ile önödeme miktarının fazla tayin edildiği,

anlaşılmakla, sanığa, yukarıda açıklanan miktarlar üzerinden hesaplanacak önödeme miktarından, sanığın, Dairemizce bozulmasına karar verilen önceki kararda yer alan para cezasına ilişkin yaptığı ödemenin mahsubundan sonra kalan miktara ilişkin ödeme emri gönderilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tefhimle geçerlilik kazanan hükümde, kısa süreli hapis cezası TCK’nin 50/1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, aynı Kanun’un 53. maddesine göre hak yoksunluklarına hükmedilmesi,