Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30290 K.2021/1380

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar Kanunu’nun 1. maddesine aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında, Sincan Kaymakamlığının 18/02/2019 tarihli ve E.245, E.246 ve E.247 sayılı olurları ve 19/02/2019 tarihli ve E.251, E.252, E.253, E.254,

E.255 ve E.256 sayılı olurları ile anılan Kanun’un 20. maddesi gereğince 521,000 Türk lirası (9 kez ) idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Sincan Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 20/02/2019 tebellüğ tarihli ve bila sayılı idarî para cezası kararlarına (9 Kez) karşı yapılan başvurunun ayrı ayrı reddine dair Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2019 tarihli ve 2019/993 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/05/2019 gün ve 6538 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2019 gün ve KYB-2019-56465 sayılı ihbarnamesi ile daireye

verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında 9 kez reçetesiz antibiyotik sattığından bahisle her bir ilaç için 521,00 Türk lirası olmak üzere toplam 4.689,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir.

Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, her ne kadar reçetesiz antibiyotik satmak şeklindeki eylem nedeniyle 9 defa tutanak düzenlenip 9 kez idarî yaptırım kararı verilmiş ise de, yapılan tek bir denetim sonrası tutulan tutanakların tarihlerinin aynı olduğu nazara alındığında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir ilaç için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin,

itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;