Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/32376 K.2019/14982

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında İvrindi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/169 Esas, 2014/73 Karar sayılı kararı ile işgal ve faydalanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, itiraz üzerine kararın kaldırılması sonucu dosyanın yeni esasa kaydı ile temyize konu dosyada sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edildiği, İvrindi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/169 Esas, 2014/73 Karar sayılı kararının Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 10/09/2019 tarih, 2017/3179 Esas,2019/10976 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, dosyaların birleştirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK’nin 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin kanuni zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

2-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,