Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/5665 K.2019/6499

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen kaçak akaryakıt yönünden 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi uyarınca ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca hüküm tesisi,

2)Sanığın aracı kayıt maliki......'dan aldığını ancak devrini üzerine almadığını beyan etmesi karşısında malen sorumlu......'ın dinlenmek suretiyle aracın iyi niyetli 3. kişiye ait olup olmadığı belirlenip buna göre müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

3)Dava konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. madde yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5015 sayılı Kanun'un Ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

4)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,