Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/3293 K.2006/8935

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ....ile gayrimenkul satış sözleşmesi imzaladığını, bu şirketin aidat toplayarak inşaatlara başladığını....ile davalı banka arasında imzalanan ferdi konut kredi sözleşmesine göre 847 üyeye toplu konut fonundan üç dilim halinde kredi kullandırıldığını, kredi geri ödeme işlemlerinin 18.11.1999 tarihinden başlaması gerekirken davalılar tarafından 18.03.2002 tarihinde başlatıldığını, geri ödemelerin geç başlatılmasının müvekkilinden kaynaklanmadığını, davalı bankanın iki sene kadar geç başlattığı geri ödeme nedeniyle temerrüt faizi uygulanmasından dolayı borç bakiyesinin on katına çıktığını,

fazla ve haksız olarak para talep edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.000.000.-TL. borçlu olunmadığının tespitine, fazla ödenen paraların davacı borcundan takas ve mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, husumet itirazında bulundukları gibi davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, kredinin geri dönüşündeki gecikmenin yegane sebebinin davacı ve diğer şahısların belgelerini davalı şirkete tevdi etmemelerinden doğduğu bankanın garantörlük sözleşmesi gereğince kredinin geri ödenmesi gerekli olan tarihten geçerli olmak üzere kasasında parayı Toplu Konut İdaresine ödediği, ticari amaçla çalışan bankanın garantörlük görevi üstlendiği için parayı gününde Toplu Konut İdaresine ödemek durumunda olup, tahsil edemediği paralar yönünden kredi bankomat hesaplarını esas alarak ve ödenmeyen taksit tutarı kadar hesabın kredilendirilmesi yöntemiyle geciken günler için alacağı parayı tespit etmek durumunda olduğu, bankanın kusurundan kaynaklanmayan gecikmeden sorumlu tutulamayacağı, esasen,kredinin geri dönüşünün başlaması gerekli olan tarih ile bankanı

temerrüt faizi uyguladığı tarih arasında iki yıla yakın bir süre olup, iki yıl önceki davacının ödemesi gerekli olan meblağı iki yıl gecikmeli olarak ödemesinin paranın nominal değerindeki düşüş nedeniyle davacının lehine, bankanın aleyhine bir durum yaratacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.