Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/11917 K.2008/6007

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. .... ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 2006/441 esas sayılı dosyada takip başlattığını ,takip konusu borcun haricen ödenerek tarafların ibralaştıklarını, ancak davalının bu ibraya uymayarak takibe devam ettiğini iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacıya ibra veren vekilin azil edildiğini, bu nedenle ibranın geçersiz olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sunulan ibranamenin vekilinin azli nedeniyle geçersiz olduğu, borcun kısmen ödendiğinin anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yanca 22.02.2006 tarihinde 110.000 USA bedelli bonoya dayalı olarak 2006/441 esas sayılı icra takibi başlatılmıştır.

Takibin devamında davacı kısmi ödeme mevcut olduğu iddiası ile icra mahkemesinde 2006/7. esas sayılı davayı açmış ve icra mahkemesince talep kısmen iptal olunmuş, hüküm Yargıtay incelemesinden geçerek 07.07.2006 tarihinde kesinleşmiştir.

06.10.2006 tarihinde ise davalı takip alacaklısı adına vekili Av... tarafından 2006/441 esas sayılı takip konusu alacak yönünden takip borçlusu ibra edilmiş ve ibraname düzenlenmiştir.

Davacının vekili Av. ...’un azil tarihi 31.10.2006 olup ibranamenin düzenlenmesinden sonradır. Anılan ibranamenin sahteliği veya el ve işbirliği ile düzenlendiği kanıtlanamamış olup, geçerlidir.

Hal böyle olunca ibranın borcu sona erdiren sebeplerden olduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.