Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/8386 K.2008/3240

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ihtiyacı nedeniyle alacağı araç için davalı banka ile Genel Kredi Sözleşmesi imzaladığını, sözleşme ile alınan kredinin 36 ay vadeye yayılarak toplam 9.567.678.237.-TL. olarak kararlaştırıldığını, müvekkilince ilk 10 taksitin ödendiğini, bakiye 6.909.990.334.-TL. borcun kaldığını, ancak davalının gönderdiği bildirimle tek taraflı olarak faiz oranını % 3’ten % 7’ye çıkardığını, taksitleri de 265.769.172.-TL.den 411.296.841.-TL.ye yükselttiğini, böylece müvekkilinin borcunun 3.783.727.532.-TL. artırıldığını, yapılan bu işlemin 4077 Sayılı Yasa’ya aykırı olduğunu belirterek 3.783.727.532.-TL.den müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 37. maddesinde müvekkili bankaya tek taraflı artırım yetkisi verildiğini, bu yetkinin de hak ve nesafet kurallarına uygun olarak kullanıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı bankaca yapılan faiz artırımında M.K.nun 2. maddesine göre müdahaleyi gerektirir bir durum bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.